LTE  چیست؟

LTE مخفف عبارت Long Term Evolution، به معنی فناوری تکامل بلندمدت، است که به‌عنوان نسل سوم شبکه‌های تلفن همراه شناخته می‌شود؛ سرویسی که نخست با همان عنوان تکنولوژی 4G عرضه شد، ولی نتوانست استانداردهای فنی اتحادیه بین‌المللی مخابرات یا آی‌تی‌یو (ITU) را کسب کند؛ یعنی بسیاری از تعرفه‌های اینترنتی که اپراتورها در سراسر دنیا با عنوان 4G ارائه کرده‌اند در واقع اصلا 4G نبوده‌اند.

به‌هرحال، به‌دلیل پیشرفت‌های چشمگیری که تکنولوژی LTE نسبت به تکنولوژی 3G داشت، اتحادیه بین‌المللی مخابرات تصمیم گرفت این تکنولوژی را رسما 4G نام‌گذاری کند.


بنابراین LTE نسل اول تکنولوژی 4G است که روی کاغذ باید سرعتی معادل 100 مگابیت بر ثانیه در اختیار کاربرانش قرار دهد، اما متاسفانه میانگین سرعت نسل اول اینترنت 4G، حتی در بریتانیا نیز، از 1/15 مگابیت بر ثانیه فراتر نمی‌رود. این پایین بودن سرعت سرویس LTE تنها به موضوع دانلود محدود نشده است و سرعت وب‌گردی و آپلود را نیز شامل می‌شود.

تفاوت شبکه‌های ۴G و LTE چیست؟

این روزها به اندازه‌ای دو کلمه ۴G و LTE در تبلیغات اپراتورها، سرویس‌های اینترنتی، شبکه‌های موبایل و حتا در جدول مشخصات گوشی‌های تلفن همراه تکرار شده‌اند که انگار نام‌آشناترین واژه‌ها برای ذهن‌مان هستند و دیگر با دیدن‌شان روی بیلبوردهای بزرگ و آگهی‌های روزنامه‌ها یا شنیدن‌شان از تلویزیون و رادیو واکنش نشان نمی‌دهیم و حساس نیستیم که این‌ها چی هستند و یعنی چه و دقیقاً چه‌کار می‌کنند. اما مهم‌تر از این، افراد بسیاری را می‌شناسم که این دو واژه را یکسان می‌دانند یا به جای دیگری به کار می‌برند. به طوری که این اتفاق دارد در جامعه و حتی میان متخصصین علوم کامپیوتری و مخابراتی و کارشناسان حوزه موبایل و بدتر از همه فروشنده‌گان اسمارت‌فون و تبلت و دیگر دستگاه‌های موبایل اپیدمی می‌شود و هیچ حساسیتی نسبت به آن نیست. بیایید دوباره نسل‌های مختلف موبایل را مرور کنیم و تفاوت‌های این سرویس‌ها را درک کنیم تا هریک را در جای خودش به کار برده و از التقاط آن‌ها جلوگیری کنیم. کلمه «G» در واژه‌های ۲G، ۳G و ۴G مخفف کلمه «Generation» و به معنای نسل موبایل است. وقتی می‌گوییم ۴G یعنی نسل چهارم شبکه‌های موبایل یا چهارمین نسل فناوری‌های ارتباطی موبایل. مشخصات و ویژگی‌های هر نسل شبکه‌های موبایل توسط موسسه ITU-R تعریف می‌شود. اما LTE مخفف Long Term Evolution است و یک نسل شبکه‌های موبایل محسوب نمی‌شود. پس، چه تفاوت‌هایی دارد؟ اگر می‌خواهیم گوشی موبایل بخریم، ۴G بخریم یا LTE یا ۴G LTE؟ همین سوال را درباره سرویس‌های موبایل اپراتورها باید تکرار کنیم.

3G چیست؟

شبکه موبایل ۳G جایگزین شبکه موبایل ۲G شده است. در ۲G گوشی‌های موبایل فقط توانایی‌هایی مانند مکالمه، ارسال پیام کوتاه و کمی هم تبادل دیتا مانند MMS دارند. ۳G سرعت تبادل اطلاعات و فرمت‌های انتقال اطلاعات را توسعه داد و مثلاً می‌شد روی گوشی موبایل صفحات وب را بازدید کرد، ویدیو استریم و دانلود کرد و به موسیقی گوش داد. روی شبکه‌های ۳G سرعت اینترنت هنوز کند است و نسبت به شبکه‌های بی‌سیم، صفحات وب و دیتا خیلی آهسته لود می‌شوند و ناامیدکننده هستند ولی در مقایسه با استاندارد ۲G سریع‌تر است. در حال حاضر، اپراتورهای مخابراتی ایران همگی از ۳G پشتیبانی می‌کنند و شما می‌توانید از اینترنت روی گوشی موبایل‌تان استفاده کنید. گوشی‌های تلفن همراه جدیدی که در بازار هست نیز بدون شک از ۳G پشتیبانی می‌کنند. مشخصات استاندارد ۳G با شبکه‌های باندپهن و اینترنت پرسرعت فاصله زیادی دارد.

۴G چیست؟

موسسه ITU-R در مارس ۲۰۰۸ استاندارد ۴G را برای دستیابی به مجموعه‌ای از استانداردهای ارتباطی و سرعت‌های باندپهن تصویب کرد. در این استاندارد، روی شبکه‌های موبایل و به طور خاص دستگاه‌های موبایلی مانند اسمارت‌فون، تبلت و نظایر این‌ها حداکثر سرعت انتقال اطلاعات به ۱۰۰ مگابیت در ثانیه می‌رسد اما در دستگاه‌های دیگر مانند هات‌اسپات‌های موبایل این سرعت یک گیگابیت بر ثانیه خواهد بود. در زمان تصویب این استاندارد، چنین سرعت‌هایی روی شبکه‌های موبایل دور از انتظار بود و کمتر عملی به نظر می‌رسید. در آن زمان، ۴G یک هدف درازمدت بود که باید اپراتورهای مخابراتی مدنظر قرار می‌دادند اما خیلی زود زیرساخت‌های مخابراتی و شبکه پیشرفت‌های بزرگی کردند و فناوری‌های ارتباطی جهش یافتند؛ به طوری که ارائه‌دهنده‌گان شبکه‌های ۳G علاوه بر اینکه توانستند ۴G را راه‌اندازی کنند، بلکه دست به بهبود و توسعه این شبکه برای رسیدن به ویژگی‌ها و سرعت بیشتر زدند و ۴G معمولی را پس زدند. بنابراین، ۴G نسل چهارم شبکه‌های موبایل است که حداکثر می‌تواند سرعتی ۱۰۰ مگابیتی روی گوشی موبایل و تبلت در اختیار شما قرار دهد. اگر به شبکه موبایل برخوردید که سرعتی بیشتر از این به دست می‌دهد، چیزی فراتر از ۴G است.

LTE چیست؟

همان‌طوری که گفتیم LTE مخفف Long Term Evolution است. پس، یک نسل و استاندارد شبکه‌های موبایل نیست بلکه شاخه‌ای از ۴G است که به دنبال دستیابی به سرعت‌های تعریف شده در این استاندارد است. وقتی علامت ۴G را در گوشه بالا سمت راست صفحه‌نمایش موبایل می‌بینیم به معنای این نیست که واقعاً داریم از یک شبکه ۴G استفاده می‌کنیم. هنگامی که ITU-R استاندارد ۴G را تصویب کرد و حداقل سرعت را مشخص نمود، بسیاری از ارائه‌دهندگان سرویس‌های موبایل کمی سرعت انتقال اطلاعات را روی ۳G افزایش دادند و بعد با دادن پول به شرکت‌های سازنده گوشی تلفن همراه، ازشان خواستند ۴G را وارد مشخصات پشتیبانی محصول کنند و روی صفحه‌نمایش نشان دهند. از همین‌جا بود که ۴G از مسیر اصلی‌اش منحرف شد و بدنه تنظیم‌کننده استانداردهای امریکا برای تمایز قائل شدن میان ۴G تقلبی از ۴G واقعی؛ LTE را به معنای ادامه استانداردهای شبکه‌های موبایل فعلی و «تکامل در بلندمدت» تعریف کرد. وقتی یک دستگاه برچسب LTE دارد، در مقایسه با ۴G به این معنا است که نسبت به ۳G بهبودها و سرعت کاملاً قابل تمایز و بیشتری دارد. روی برخی شبکه‌های LTE سرعت‌های ۲۰۰ و ۲۵۰ مگابیت نیز قابل استفاده است. متاسفانه، بعد از تعریف LTE شرکت‌های ارائه‌دهنده سرویس‌های موبایل بلافاصله در تبلیغاتشان از عبارت ۴G LTE استفاده کردند؛ یک روش بازاریابی فنی که به آن‌ها اجازه می‌داد ادعا کنند مجهز به نسل بعدی شبکه‌های موبایل شدند بدون اینکه واقعاً به مشخصات آن رسیده باشند یا اینکه امکانات و قابلیت‌های آن را ارائه کنند. البته، در آن زمان برحسب نوع شبکه و محل جغرافیایی سرعت انتقال اطلاعات روی شبکه ۳G و ۴G قابل توجه بود اما در بازار یک سردرگمی و بلاتکلیفی وجود داشت. چون چندین اپراتور با سرویس‌ ۴G LTE و سرعت‌های مختلف فعالیت می‌کرد و همگی نیز ادعا می‌کردند که ۴G واقعی هستند.